سفارش تبلیغ

ثبت شرکت
صبا
ایمان آن است که راستى را بر گزینى که به زیان تو بود بر دروغى که تو را سود دهد ، و گفتارت بر کردارت نیفزاید و چون از دیگرى سخن گویى ترس از خدا در دلت آید . [نهج البلاغه]
نیروی ویژه
 
 RSS |خانه |ارتباط با من| درباره من|پارسی بلاگ
»» فقط کسانی که تحمل روضه عطش دارند بخوانند ! 2

 ادامه .....

از این جای داستان اگر می توانی و تحمل داری ادامه بده و بخوان ، زیرا تا قبل از این می دانستی جوانی در خانه نشسته و فکر می کند و کلید های کامپیوتر،  این کلمات را برایش زنده می کند ،فکر می کنی : چه می فهمد جنگ چیست ! نوشته زیر خاطره ایست که پایه اصلی نگارش این متن بود :

آبی درون قمقمه نمانده بود، اما همین طور خونی بود که از بدنش می رفت. در «بموی قدیمی» محاصره شده بود. داشت آخرین نفس هایش را در این دنیا می کشید. تشنه بود. دقیقه ای قبل، خودش از معدود بچه های باقی مانده، خواسته بود که پیکر نیمه جانش را رها کنند و به جنگ با دشمن ادامه دهند. از این لحظه به بعد، تنها 5 دقیقه تا شهادتش فاصله داشت. تیر به گلویش خورده بود و قلبش از شدت درد، داشت تیر می کشید. دست کرد در جیب پیراهن و قرآن جیبی اش را درآورد، اما فهمید که یارای خواندن ندارد. چشمانش تیره و تار می دید آیات را. قرآن را برگرداند داخل جیبش. چشمانش را بست و آنچه از کلام خدا حفظ بود، شروع کرد به خواندن. خواند و خواند تا آخرین ثانیه های زندگی اش، فرا رسید. فهمید که دارد جان می دهد. هنوز شهید نشده بود، اما دیگر درد نمی کشید؛ عشق داشت از وجودش شعله می کشید. وجود آغشته به خونش. دست بر قلبش گذاشت و همان طور که دراز کشیده بود، صورتش را به سمت مرز برگرداند و همین که خواست بگوید «سلام بر حسین»، دید نمی تواند. گفتم که! تیر درست خورده بود به حنجره اش. زبانش نچرخید؛ به سلامی از درون سینه قناعت کرد و پر کشید. رد نگاه چشمان نیمه بازش را که می گرفتی، درست می رسیدی به کربلا.

13 سال بعد، بچه های تفحص، از ارتفاعات غرب، پیکر شهیدی را پیدا کردند که تیر به گلویش خورده بود. درون جیب لباس بسیجی اش یک جلد قرآن بود. یک عکس امام و یک عکس دخترش که پشت آن نوشته شده بود؛ به نام خدای حسین. اینجا در اوج جنگ، چون برگه ای پیدا نکردم، پشت عکس دخترم که هنوز از نزدیک ندیدمش، وصیت می کنم. نه! نه! فعلا مجال نیست؛ باید بروم. بد دارند می زنند بچه ها را. فعلا «سلام بر حسین» تا بعد. راستی، دخترم! نسیمی جان فزا می آید، بوی کرب و بلا می آید. من که رفتم، اما ندیده، حلال مان کن. فعلا! امضا: بابای بسیجی ات که خیلی تشنه است!

13 سال و چند روز بعد «ندا رضوانی» دانش آموز مقطع اول دبیرستان، اهل نیشابور، همین که عکس 6 ماهگی خودش را همراه با وصیت نامه کوتاه و ناتمام پدرش، پشت عکس دید، با خودکار قرمز، یک سربند سرخ، روی پیشانی کوچکش کشید و نوشت: «سلام بر حسین». یک قطره اشک ندای بزرگ، روی عکس قدیمی، قشنگ تر کرده بود خنده ندای کوچک را.

راستی! نسیمی جان فزا می آید

التماس دعا



نوشته های دیگران ()
نویسنده متن فوق: » میعاد ( پنج شنبه 90/9/10 :: ساعت 11:14 صبح )

»» وقتی دفاع مقدس ،عاشورا ،عشق ، عقل ، حسین و آب را ترکیب کنی ....

فقط کسانی که تحمل روضه عطش دارند بخوانند !

وقتی دفاع مقدس ،عاشورا ،عشق ، عقل ، حسین و آب را ترکیب کنی .....!

 

دیروز داشتم طبق روال همیشه در فضای وب چرخی می زدم که گذرم به قطعه 26 افتاد . نوشته ها را مرور می کردم که رسیدم به یک خاطره ، خیلی تکان دهنده بود ، از جنگ و خاطرات عطش آن بسیار شنیده بودم ، یاد حاج سعید قاسمی خودمان افتادم پار سال در فکه مطلب عمیقی را گفت ، او گفت : بچه های عاشقی که اومدید عاشورای امام حسین رو تو فکه با شهدا سر کنید ، می دونید چرا ما شهدایی که تو اینجا پیدا کردیم تو قمقمه هاشون هنوز آب وجود داشت !؟ آخه می دونستند که سالهای بعد یه عده جوون میان تو قتلگاه فکه ، این جوونها خیلی تشنه هستند ، این قمقمه ها رو برای شما گذاشتند .!

وقتی این را شنیدم به مطالعاتم فکر کردم و متوجه شدم یکی از اتفاقاتی که در این منطقه ، یعنی فکه افتاد که سوز و گداز این منطقه رو زیاد کرد تشنگی شهدای این عملیات بود . همه این معادلات پیچیده در ذهن یک جواب را مشخص می کرد و آن چیزی نبود جز مشت پر از آب علمدار کربلا .

همیشه برایم سوال بود که چرا حضرت عباس در اون لحظه تاریخی آب رو نخورد !؟ وقتی پیش خودم حساب زمینی می کردم جواب نمی گرفتم ، آخر می گفتم اگر آن آب را می خورد می توانست بهتر بجنگد و.... و از این دلیل های به ظاهر عقلانی ! چند سال پیش در جلسه بحث آقای پناهیان شرکت می کردم که ایشان بحث عقل و عشق و همچنین تقارن و نه تقابل این دو را مطرح کردند . وقتی اشان گفتند : عقلی که حجت خداست بر انسان (حجت باطنی ) با عشق تضاد ندارد و این عقل کوته بین است که نفسانیات را به اسم عقل به خورد ما می دهد ، تازه مطلب را گرفتم . با مثالی که ایشان زدند 2زاری ما هم بیشتر افتاد . گفتند : داستان حضرت عباس و آب آوردنش را نگاه کنید ، چه کسی گفته عقل عباس به او گفت آب بخور و عشق عباس به او گفت نخور ! این یک توهین بزرگ است به مقام عقل ، آن هم عقل انسانی چون عباس ، عقل عباس به او می گفت که تو نباید آب بخوری چون ولی و امام و پیشوایت در چند قدمی تو تشنه است ، عقل او مقام و مرتبه احترام به ولایت را می داند و برای همین به او حکم می کند که آب نخورد . ( نقل به مضمون )

از آن روز به بعد دیگر هرکس به من می رسید و می گفت عقل و عشق متضاد هم هستند با سرعت عکس العمل نشان می دادم و شروع به دفاع از مقام عقل و عشق می کردم !

خلاصه زیاد حاشیه نرویم ، بعد از شنیدن صحبت های حاج سعید و رجوع به مطالعات خودم فهمیدم که بسیاری از شهدا قبل از عملیات و در حین عملیات یا آب های خود را می ریختند و یا برای مبارزه با نفس به آب های قمقمه خود دست نمی زدند تا شاید ....

شایدش را خودم اضافه می کنم ،

وقتی عملیات شروع شد ، وقتی شیپور جنگ به صدا در آمد ، وقتی مرد از نامرد شناخته شد ،حالا وقت قربال کردن خوب هاست ! یعنی یک میوه فروش را تصور کنید ، اول میوه های گندیده و خراب را جدا می کند ، در مرحله بعد درشت تر ها را سوا کرده قیمت بالاتری برای آن انتخاب می کند . در مرحله بعدی آن میوه هایی که شکل و شمایل زیباتری دارند و خود را به میوه فروش نشان می دهند انتخاب شده و در ظرف دیگری قرار می گیرند و آن ها دیگر قیمت خون دارند ! قیمت خون !

صحنه نبرد با دشمن و عملیات همان مصاف میوه است با میوه فروش ! خراب ها که همان اول جدا می شوند و میوه فروش هرچه زودتر می خواهد از دستشان خلاص شود تا رنگ و بوی مغازه زشت نشود ، خدا هم همین است با امتحان جهاد میوه های کرم خورده آدم نما را دور می اندازد ! حال نوبت جدایش درشت ها و ریز هاست ! (کنایه می زنم که به کسی بر نخورد !) وقتی قرار است یگان خط شکن تشکیل شود درشت ها خود نمایی می کنند ، میوه فروش قصه ماهم جدایشان می کند که ما در لفظ می گوییم توفیق ! یعنی توفیق حضور در یگان خط شکن را بهشان می دهد ، (حاشیه : کاری نداریم که بعضی نیرو ها از این توفیق ها که هیچ ! اصلا نیروی خط شکن برایشان معنا نداشت !) داستان پیش می رود ، قرار است بچه های تخریب مشخص شوند ، همان هایی که بی صدا باید روی مین منور بروند تا نورش مسیر عملیات را لو ندهد ، بماند که بعد از رفتن روی مین منور باید مثل شمع بسوزند و آب شوند ، نه مثل شعر ها که می گویند مثل شمع سوختیم نه ! واقعا مثل شمع آب می شوند ، آخر شوخی نیست دمای سوختنش آهن را ذوب می کند چه برسد به بدن استخانی بسیجی ها ! این جا نوبت خود نمایی پیش خداست ، باید میوه فروش عالم تو را بپسندد ، اما این میوه منتخب که یک شبه منتخب نشده ، راه ها طی کرده که رسیده و می تواند دل بری کند .

روز عملیات است ، صحنه نبرد با سپاه عمر سعد ، همه دنیای طاغوت در مقابل همه دنیای اسلام ایستاده ، فرمانده میدان هم مشخص است ، امام حسین ،عباس امیر لشکر امام حسین (ع) است ، امیر لشکر مسیر را نشان می دهد و میدان جنگ پیش روی سپاه اسلام ، و مگر نه این است که کل یوم عاشورا و کل عرض کربلا ؟ حال نوبت آن میوه هایی است که باید خود نمایی کنند ، دیگر یگان خط شکن پر شده است و جایی ندارد ! گروه تخریب هم پر است از میوه های زیرک تر ! اما میوه های دیگر هم باید تا می توانند رخ بنمایند .

 حالا رسیدیم به اصل داستان و این همه مقدمه چینی . از این جا به بعد می خواهم در نقش بسیجی سخن بگویم که در ابتدای نوشته قمقمه پر از آبم را در حالی که تشنه بودم و شهید شدم یافته اند !

صدای گلوله از هر جا به گوش می رسد و من در این معرکه در صدد خود نماییم ، آخر امام را می بینم ، پرچم حسین را می بینم ، علم عباس را می بینم ، خیمه های حسین را ، طفل شیر خوار را ، همه را و همه را ......

ناگهان گریه ام سرازیر می شود ، صدای العطش بچه های حسین را می شنوم ، عباس امیر لشکر را می بینم که از کنار آب تشنه بر می گردد ، بعد از نبرد سخت در آن هوای گرم تشنگی امانم را بریده ولی خجالت می کشم دست بر قمقمه ببرم ، نمی توانم به آن ها آب رسانم ، عقل نفسانی ام می گوید که آب را بخورم ، اما نه من قبلا جهاد اکبر را که امام خمینی نشانی اش را داده بود انجام دادم ، من پیروز جهاد اکبر بودم که در صف بسیجیان جهاد اصغر حاضر شدم ، عقل ارزشمند و حجت نهان انسانی ام چیز دیگری می گوید ، اگر می خواهی گل سر سبد میوه های حسینی باشی نباید آب بخوری ، اگر می خواهی وقتی به پیش گاه امامت می روی سرت بالا باشد و با افتخار بگویی من در معرکه نبرد به عاشورای شما اقتدا کردم نباید بخوری ، عشق هم تایید می کند صدایش را می شنوم ،در درونم می جوشد و فریاد وا عطشا سر می دهد و.....  قمقمه را رها کرده و یا لثارات الحسین می گویم و پیش میروم  .........

 



نوشته های دیگران ()
نویسنده متن فوق: » میعاد ( پنج شنبه 90/9/10 :: ساعت 11:13 صبح )

»» پاسخ به شبهات بی بی سی

پاسخ به شبهات بی بی سی در مستند رهبری امام خامنه ای :

 جزوه ای که در ادامه مطلب مشاهده می کنید (پی دی اف) به تمامی شبهات مطرح شده در مستند بی بی سی فارسی پیرامون رهبر معظم انقلاب امام خامنه ای مطرح شده است پاسخ هایی مستند داده شده است که برای دانلود در دسترس است

 

منبع مبارز کلیپ

 

 

http://www.mobarezclip.com/mobarez/khakpashi.pdf

 

 



نوشته های دیگران ()
نویسنده متن فوق: » میعاد ( چهارشنبه 90/9/9 :: ساعت 12:23 عصر )

»» کلیپ رهبری به دوزبان عربی و فارسی

این کلیپ رو خودم درست کردم دیدنش خالی از لطف نیست

با کیفیت بالا 14 مگ

http://mrenger2.persiangig.com/video/agha1.mp4

 

با کیفیت پایین

3.7 مگ

http://mrenger2.persiangig.com/video/agha1.3gp



نوشته های دیگران ()
نویسنده متن فوق: » میعاد ( یکشنبه 90/8/22 :: ساعت 11:7 صبح )

»» برداشتی آزاد از صحبت های رضا امیر خانی در برنامه پارک ملت

 

امیر خانی و ره برش ....

چهار شنبه شب از قاب تلویزیون و در برنامه پارک ملت انتظار دیدن هر کس را داشتیم بجز امیر خانی ! البته دلیل خاصی ندارد و بیشتر عدم حضور نویسندگان در محافل تصویری مانند تلویزیون  باعث این انتظار بوده است . از این مطلب که بگذریم برخی جهت گیری ها و صحبت های امیر خانی در این قاب در نوع خود دور از انتظار بود ، که البته می توان دلیل آن را پنهان  شدن هر نویسنده رمانی پشت بافته های ذهنی خود دانست و این که این بافته ها چقدر در ذات نویسنده ریشه دارند خود جای تحلیل دارد.

یکی از صحبت های  این نویسنده در پاسخ به سوالات  شهیدی فر به آن پرداخت بحث موسیقی بود که وی بعد از اشاره به موسیقی های سنتی که مورد علاقه اش بود به خوانندگان آن ها نیز اشاره کرد و نام خواننده مشهوری چون شجریان را فراموش نکرد ! این موضع بسیار عجیب ( البته از دیدگاه ما ) زمانی رخ می دهد که خواننده مذکور به پایه ثابت رسانه های بیگانه و ضد انقلاب تبدیل شده و بر روی آن بسیار تبلیغ می شود . در پاسخ به این موضع آقای امیر خانی همین بس که آقای امیر خانی ! امامی این قدر از ایشان دم می زنید و حرکت خود را در راه و منش او می بینید جمله ای کلیدی در وصیت نامه اش دارد که شما ندیده اید ! و آن این است : ملاک حال فعلی افراد است . اینکه نوای مناجات شجریان هر ساله مهمان خانه هایمان بوده درست ، این که شجران و حنجره اش هنر ایرانی را به جهان نشان داده ، درست ! اما حرف امام خود ( ره بر ) را چه می کنید !؟ مگر این نظام و این انقلاب به هر هنرمندی تعهد داده است که تا آخر خط از او حمایت کند ؟!

در ادامه صحبت های امیر خانی بحث به داستان ده روز با رهبر کشیده شد . رضا امیر خانی در باره داستان و نحوه شکل گیری اش بسیار شفاف توضیح داد و در این خلال به پیشنهادی بودن این مسیر و نه انتخابی بودن آن اشاره کرد . او همچنین از انگیزه عجیب خود برای نوشتن این کتاب نیز گفت که تا روز های پایانی سفر هیچ انگیزه و موضوعی  برای نوشتن کتاب  نیافته و فقط جمله یک قاچاقچی ( چتر باز ) که مورد ظلم قرار گرفته بود برایش انگیزه زا می شود . این که آیا این موضوع خوب است یا بد هدف این بحث نیست بلکه هدف این بحث شناخت ریشه های فکری امیر خانی و جهت گیری او نسبت به آرمان های نظام است . او ره بر را برای همه می داند و این نیز جای تقدیر دارد اما تاکید بر اینکه رهبر همان ره بر است ولا غیر نقطه آغاز بحث است ! یعنی رضا امیر خانی جایگاه ولایت فقیه را فقط از دید یک ره بر می بیند و نه یک جایگاه الهی که در ریشه های فلسفی ما به آن اشاره شده است . اساسا خواستگاه فکری این شخص بر اساس گفته هایش (تاکید می شود گفته هایش ) منشی اجتماعی است و به جایگاه رهبر از دیدگاه اجتماعی می نگرد و نه از دیدگاه دین . ( بیش از این به باز کردن این بحث پرداخته نمی شود زیرا .....)

 نحوه برخورد امیر خانی  با عکس حاتمی کیا در نوع خود جالب بود.  وی او را بهترین در کار خودش می دانست . در این راستا نیز از تبلیغ برای فیلم های سینمایی این فرد هم کم نگذاشت .

وی در  میان صحبتش بار ها از لفظ گسل میان مردم یاد کرد و عامل آن را افرادی دانست که می خواهند بین افراد جامعه خط کشی کنند . او همچنین به این نکته اشاره نکرد که همان ره بر مورد نظرش بار ها در صحبت هایش تاکید بر خط کشی جریان های داخلی با عوامل خارجی و داخلی دشمن کرده بود .

 در پایان این صحبت نیز امیر خانی در جواب سوال شهیدی فر که شما خود را در همه شرایط قرار می دهید تا مثلا مطلبی مناسب تهیه کنید گفت : هر شغلی را به امری آسمانی و الهی نسبت می دهند مثلا قصابی را به حضرت ابراهیم که او اولین فردی بود که به اذن خدا قصابی کرد . او گفت به نظر من نویسنده ها مانند زنبور عسل هستند و طبیعتشان این است که بر گل های متنوع بنشینند تا بتوانند عسل تولید کنند و اگر بر یک گل بنشینند آسپیرین تولید می کنند !  سوال پیش آمده در این جا آن است که زنبور باید بر روی گل بنشیند ولی آیا گل  همان سوالی بود که شهیدی فر از ایشان پرسید !؟ معنای سوال آقای شهیدی فر این بود که شما همه شرایط خوب و بد را تجربه می کنید تا بتوانید  این گونه بنویسید . و مسلما با انطباق مثال امیر خانی بر این سوال نتیجه بسیار روشن است یعنی زنبور آقای امیر خانی هم بر گل می نشیند و هم بر دشمن گل ! حال عسل تولید خواهد شد ؟ قضاوت با شماست ....!



نوشته های دیگران ()
نویسنده متن فوق: » میعاد ( پنج شنبه 90/7/28 :: ساعت 12:0 صبح )

   1   2   3   4   5   >>   >
»» لیست کل یادداشت های این وبلاگ

فقط کسانی که تحمل روضه عطش دارند بخوانند ! 2
وقتی دفاع مقدس ،عاشورا ،عشق ، عقل ، حسین و آب را ترکیب کنی ....
پاسخ به شبهات بی بی سی
کلیپ رهبری به دوزبان عربی و فارسی
برداشتی آزاد از صحبت های رضا امیر خانی در برنامه پارک ملت
وقتی ققنوس آهنین آتش می گیرد2
وقتی ققنوس آهنین آتش می گیرد3
وقتی ققنوس آهنین آتش می گیرد
خرمشهر رفت ، آبادان همچنان مقاوم است
جنگی که آغازش معلوم بود 3
جنگی که آغازش معلوم بود
جنگی که آغازش معلوم بود
انقلاب مظلوم خاورمیانه و ظهور مهدی موعود
کلیپ انقلاب اسلامی منطقه خاورمیانه
حاتمی کیا راست میگوید، جبهه دود موتور نداشت، آرمانی هم در کار نب
[همه عناوین(31)]

>> بازدید امروز: 1
>> بازدید دیروز: 3
>> مجموع بازدیدها: 25859
» درباره من

نیروی ویژه
میعاد
به وبلاگ عاشق شهادت و فدایی ولایت خوش آمدی

» پیوندهای روزانه

نقاشی [3]
میعاد [48]
[آرشیو(2)]

» فهرست موضوعی یادداشت ها
صهیونیسم مسیحی . میر حسین موسوی و دروغگویی های مکرر .
» لوگوی وبلاگ


» لینک دوستان
هچل هفت
رهبر معظم انقلاب
ریاست جمهوری
دیوانه 83
وبلاگ تحلیل و بررسی بسیج دانشجویی دانشگاه شمال
همه کاره

» صفحات اختصاصی

» لوگوی لینک دوستان




» طراح قالب